Oo, Ikaw

Gusto kong maging tulad mo. Prolific. Nagbabasa. Maraming alam. Matalino.

Gusto ko ring magkaroon ng mga bagay na meron ka. Means. Panahon.

Gusto ko ring mawala sa akin ang mga bagay na, wala ka rin. Sagabal. Sagabal.

Basta gusto kong maging tulad mo.

Pa'no mo ba ginagawa 'yan? Pa'no ka nakakakilos kahit maraming ginagawa, maraming binabasa, maraming sinusulat? Pa'no ka nakakagawa kahit lagi kang kumikilos, maraming binabasa, maraming sinusulat? Pa'no ka nakakapagbasa kahit laging kumikilos, maraming ginagawa, maraming sinusulat? Pa'no ka nakakapagsulat kahit laging kumikilos, maraming ginagawa, maraming binabasa? Pa'no mo nagagawa lahat?

Sa'n mo kinkuha ang means mo, ang mga access mo sa mga bagay na ito? Sa'n ka kumukuha ng pera? (Oo, realistic na tanong na. Pucha. Totoo, hindi ako nagjo-joke.)

Mula ba sa means, sa mga access mo, nakukuha/ nabibili ang panahon? Wala ako nito e. Kung meron man, laging nauubos, laging nawawala. Laging wala. Walang panahon.

Pa'no mo pinapaalis ang mga sagabal sa buhay mo? Meron bang sagabal sa buhay mo?

Sana magkatulad na lang tayo. Sana iisa na lang tayo. Para nagagaw ko ang mga nagagawa mo. Para napupuntahan ko ang mga lugar na pinupuntahan mo. Para nasusubukan ko ang mga nasubukan mo. Para nagagawa ko ang mga nagagawa mo.

Sana ako na lang ikaw. At ikaw ako.

Ang Blog na Walang Nagbabasa

Matagal nang in existence ang blog na ito. Ngunit wala namang nagbabasa. Ayos lang. At least, may espasyo akong maituturing na akin lang talaga. Na walang nakakabasa. Na walang nakikialam. Na akin lang talaga.

Mahirap mabuhay na may kahati. Kahati sa oras. Kahati sa espasyo. Kahati sa pagkain. Kahati sa pera. Ayoko na. Noong una, mukhang masaya, kaya game naman ako. Pero nang lumaon, ayoko na. AYoko na talaga. Marami akong gustong gawin. Maraming gustong puntahan. Pero kapag may kahati, lalo na yung tipong seloso at selfish, kalimutan mo na lang mabuhay.

Hyper-feminine ako. Yan ang gusto kong isipin. Ganoon din ako dati. Dahil gusto kong palayain ang sarili ko. Pero nagpaloob ako sa role na itinatakda ng lipunan sa akin, sa aking gender. Kaya tuloy ngayon, narito ang perpetual feeling na nakagapos ako, na hindi ko talaga napalaya ang sarili ko. Nagsisisi ako.

Gusto kong bumalik sa aking dating sarili. Gusto kong maging si Roni uli na dati'y walang takot, masipag, maraming ginagawa, hindi nakatali. Gusto kong maging si Roni uli.

Dahan-dahan

Unti-unti na kong pinapatay ng buhay, nang buhay. Pahirap nang pahirap ang lahat ng pinagdaraanan ko sa bawat araw, gabi. Nasusuka na nga 'ko sa sakit ng ulo, sa pagkalam ng sikmura, sa pagkahilo. Dahil sa bilis ng mundo, hindi ko na ito mahabol. Iniiwan na rin ako pati ng sarili ko, pati ng sarili kong anino. Hindi ko na mahabol ang sarili ko, naiiwan na ako.

muling subok (sabog-sabog)

heto ako uli. muling susubukin ang kapangyarihan ng _________ na magdadala sa akin sa mundo ng endless possibilities, kung meron man. tulad nang dati, muli kong titipain ang keyboard nitong aking laspaging laptop--sa pag-asang dadaloy sa mga daliri ko ang mga salitang gusto kong sabihin. (commercial break) teka, ba't green na ang ilaw ng aking tatoo???mauubusan ka na ba ng kapangyarihan???naku! 'wag muna!!!patapusin mo muna ko dito, okay? sige na, behave)

mga salitang nagsasabi ng damdamin, ng hinaing, ng muni, at ng MURA. oo. ngayon, magmumura na 'ko. intellectual masturbation shit crap. basta 'yun. pero this time, basta iba from last time. siyempre, dahil tinapon na 'ko sa basurahan ng itinuring ko pa man ding pamilya. wala na. bahala na. gusto ko pa ring i-convince ang sarili kong it's their loss not mine, mukhang tama naman.

okay go. andito na pala ako sa davao. dalawang linggo na. more like, nabubulok na 'ko dito. parang prutas ba. pag matagal mong inexpose sa init, nabubulok. davao, mainit, ako, matagal na sa davao = bulok. hay ginoo.

salvation come my way!

napanaginipan uli kita. tuloy, di ako sigurado sa mga pinapasok ko ngayon. ayokong mapasubo, ta's biglang magsisisi. ayokong magsisi. kailangan na talaga kitang makita makausap. pag tinext kita, 'wag mo sabihing "hu u?" ah! bantay ka lang! gusto kong isipin na tayo naman talaga, hindi kami.

normal bang mag-jacket sa umaga?

silip

Conversation with xee_an
(02:24:48 AM) xee_an: May ilaw sa mga mata
(02:24:59 AM) roni.baang: bulag
(02:25:16 AM) xee_an: nga ba ang
(02:25:40 AM) roni.baang: hindi nakakakita?
(02:25:47 AM) xee_an: Bumisita ako
(02:26:33 AM) roni.baang: may bitbit, suman
(02:26:46 AM) xee_an: naninigarilyo siya
(02:26:54 AM) xee_an: (brb, kuha ako pagkaen)
(02:27:41 AM) roni.baang: "kumusta ka" ika niya, kasabay ng buga
(02:29:36 AM) xee_an: dumirecho ako sa kusina
(02:30:32 AM) roni.baang: "wala na bang bawang?" sagot ko naman
(02:30:51 AM) xee_an: biglang dumating ang mga chikiting
(02:31:05 AM) xee_an: wag ka mag-isip
(02:31:13 AM) xee_an: (anything goes hahaha)
(02:31:30 AM) roni.baang: may sugat sa tuhod
(02:32:56 AM) xee_an: nadulas sa magic bus
(02:33:11 AM) roni.baang: dwende and drayber
(02:33:17 AM) roni.baang: *ang
(02:33:28 AM) xee_an: nagpapatugtog ng buchikik
(02:33:40 AM) xee_an: ngunit...
(02:33:44 AM) xee_an: :))
(02:34:06 AM) roni.baang: tumigil, tumirik
(02:34:15 AM) roni.baang: (teka, nagugutom rin ako)
(02:36:29 AM) roni.baang: (go na)
(02:36:40 AM) xee_an: sa di kalayuan, may bumulagang
(02:36:50 AM) roni.baang: dwende
(02:36:56 AM) xee_an: (na naman??)
(02:36:58 AM) xee_an: :))
(02:37:05 AM) roni.baang: (oo!)
(02:37:07 AM) xee_an: na mahaba ang nguso
(02:37:25 AM) roni.baang: ngulat at bumangga
(02:37:44 AM) xee_an: sa mga nagtatayugang pine trees
(02:38:28 AM) roni.baang: "nay!"
(02:38:44 AM) xee_an: "araaaay"
(02:39:05 AM) roni.baang: "penge pang yosi" anang bulag
(02:39:25 AM) xee_an: "wala na.. " sumagot ang pine tree
(02:39:48 AM) roni.baang: lumipad ang magic bus
(02:40:11 AM) xee_an: sa mga building sa ortigas, ito'y umalpas
(02:40:14 AM) xee_an: (oha) :))
(02:40:35 AM) roni.baang: biglang naging gagamba
(02:40:44 AM) xee_an: ang mga mata ni sharla
(02:40:51 AM) xee_an: (sorri ang hilig sa mata :)) )
(02:41:08 AM) roni.baang: walo na ang nakita
(02:41:20 AM) xee_an: walo na ang napagmasdan
(02:41:36 AM) roni.baang: ngunit walang walong paa
(02:41:52 AM) xee_an: kinalabit niya ang gitara
(02:42:03 AM) roni.baang: bumulong
(02:42:16 AM) xee_an: "sino.. sino... saan..?
(02:42:25 AM) roni.baang: doon
(02:42:42 AM) xee_an: sa probinsya ni keka
(02:42:46 AM) xee_an: :))
(02:42:59 AM) roni.baang: ano ba ang araw?
(02:43:20 AM) xee_an: binibigyang-halaga iyon
(02:43:48 AM) roni.baang: walang bituin kung walang dilim
(02:44:18 AM) xee_an: wala nga naman, wala. walang dilim kung walang itim
(02:44:27 AM) roni.baang: oras?
(02:44:48 AM) xee_an: wala, hindi nahahawakan ang oras
(02:45:01 AM) roni.baang: kung anu-ano
(02:45:10 AM) xee_an: nalilito
(02:45:30 AM) roni.baang: paruparo na
(02:45:44 AM) xee_an: lipad na, lipad.. walang humpay
(02:45:58 AM) roni.baang: bukas patay na
(02:46:09 AM) xee_an: may lamay sa
(02:46:22 AM) roni.baang: ilog kung san nahulog
(02:46:34 AM) xee_an: ang mga buhok ni tala
(02:46:45 AM) roni.baang: at luha ni luna
(02:47:00 AM) xee_an: maliligo doon ang mga
(02:47:06 AM) roni.baang: ubwit
(02:47:10 AM) roni.baang: *bubwit
(02:47:17 AM) xee_an: manunungkit
(02:47:25 AM) roni.baang: maglalaro
(02:47:38 AM) xee_an: sisisid
(02:47:47 AM) roni.baang: ahon kahapon
(02:48:02 AM) xee_an: pagkatapos ay
(02:48:19 AM) roni.baang: maingay
(02:48:31 AM) xee_an: narindi si
(02:48:41 AM) roni.baang: sharla gagamba
(02:48:49 AM) xee_an: kumanta nang kumanta
(02:49:01 AM) roni.baang: ang bulag, nakakita
(02:49:11 AM) roni.baang: !
(02:49:13 AM) xee_an: mga paru-paro naglipana
(02:49:26 AM) roni.baang: nguniti si tala
(02:49:32 AM) roni.baang: *ngumiti
(02:49:42 AM) xee_an: kay luna
(02:49:59 AM) roni.baang: tumalon ang pine tree
(02:50:13 AM) xee_an: lumindol
(02:50:24 AM) roni.baang: gumuho
(02:50:38 AM) xee_an: ang bundok ng buntis
(02:50:48 AM) roni.baang: kinain ang ilog
(02:51:01 AM) xee_an: at kumalat ang dilim
(02:51:17 AM) roni.baang: nagkaroon ng bituin
(02:51:24 AM) xee_an: tinunaw ang dilim
(02:51:38 AM) roni.baang: nasilaw
(02:51:42 AM) xee_an: si
(02:51:52 AM) roni.baang: lola
(02:52:05 AM) xee_an: napatingala at
(02:52:14 AM) roni.baang: humiyaw
(02:52:20 AM) xee_an: "darna!!"
(02:52:32 AM) roni.baang: naubos ang bato
(02:52:45 AM) xee_an: lumutang ang kabayo
(02:52:53 AM) roni.baang: si petra
(02:53:13 AM) xee_an: binaril ni
(02:53:23 AM) roni.baang: don pml
(02:53:28 AM) xee_an: :))
(02:53:35 AM) xee_an: nag-aklas ang
(02:53:55 AM) roni.baang: mga kamote
(02:54:05 AM) xee_an: dumami ang kabute
(02:54:15 AM) roni.baang: kinain
(02:54:35 AM) xee_an: ang mga paper bag
(02:54:43 AM) xee_an: (bawal umulit ng salita ha> :P )
(02:54:44 AM) xee_an: :))
(02:54:59 AM) roni.baang: sumayaw
(02:55:10 AM) xee_an: sa tugtugin ng
(02:55:38 AM) roni.baang: lapis
(02:55:52 AM) xee_an: humahagibis
(02:55:59 AM) roni.baang: silip
(02:56:05 AM) xee_an: boso
(02:56:12 AM) roni.baang: kuliti
(02:56:18 AM) xee_an: ang napala
(02:56:26 AM) roni.baang: nakita
(02:56:34 AM) xee_an: kasi yung mga
(02:58:54 AM) roni.baang: isda
(02:59:06 AM) xee_an: nag-uusap tungkol sa
(02:59:20 AM) roni.baang: oso
(02:59:42 AM) xee_an: sabi nila
(02:59:50 AM) roni.baang: tutulog na ko
(02:59:53 AM) roni.baang: :)
(03:00:01 AM) xee_an: :))
(03:00:09 AM) xee_an: antok na?
(03:00:18 AM) roni.baang: seryoso
(03:00:24 AM) roni.baang: :))
(03:00:25 AM) xee_an: oo nga
(03:00:30 AM) xee_an: sige
(03:00:36 AM) xee_an: mukha nga e
(03:00:39 AM) xee_an: haha
(03:00:41 AM) xee_an: gnayt!
(03:00:52 AM) roni.baang: ang saya pla neto!!
(03:00:56 AM) xee_an: haha
(03:00:57 AM) roni.baang: :D
(03:01:04 AM) xee_an: ginagawa namin dati sa ugat
(03:01:09 AM) xee_an: tsaka sa writing classes
(03:01:16 AM) roni.baang: oh..
(03:01:21 AM) roni.baang: sa uulitin!
(03:01:25 AM) xee_an: sige
(03:01:26 AM) xee_an: salamat :)
(03:01:39 AM) roni.baang: slamat rin ate!!!
(03:01:44 AM) xee_an: nyeehh
(03:01:45 AM) xee_an: haha
(03:01:46 AM) xee_an: sige na nga
(03:01:52 AM) xee_an: ate

-walang pamagat-

romanticize
ito lang naman talaga ang kaya kong gawin e
bobo ako
loser
walang alam
hindi ko kinaaawaan ang sarili ko
tanggap ko na ang aking kapalaran
hanggang gano'n na lang talaga
at wala na 'kong magagawa

romanticize
salita
titik
awit
himig
pinta
drowing
larawan
lang ang alam kong gawin
ang pagroromantisa sa mga ito

kaya kong maglarawan
kaya kong magsalita
kaya kong umawit
kaya ko lahat
sabi ng utak ko
ngunit sadyang ayaw lang gawin
ng katawang kumukulong sa aking diwa
bahala na

hindi ako sumasang-ayon
tutol ako
tutol
hindi ako alipin
hindi ako magpapa-alipin
hindi ako
hindi

maging sa sarili kong pamilya
hindi ako kabilang
hindi ako kapamilya
wala lang
“uy! nariyan ka pala!”
oo, kanina pa
noong isang araw pa
noong mga nagdaang taon pa
mula nang ako'y kanyang isinilang
hindi niyo lang pansin
dahil ayaw niyo
dahil hindi niyo ako kauri
dahil hindi

dahil marami akong iniisip
maraming gustong sabihin
isigaw
awitin
lapatan ng musika
ngunit hindi ko kaya
kaya ko naman
ayaw lang pumayag ng katawan na
kumukulong sa aking kaluluwa

dahil ito lang ako
bobo
tanga
loser
walang alam gawin
kundi ang mag...
romanticize



kaya nga pati itong angas ko'y niroromantisa ko e
dahil sa ganoong paaran ko lang ito maipapabulalas

mirror image; art and philosophy in retrospect

There is no such thing as art for art's sake. Every piece of art, no matter how depicted; as sculpture, painting, music or architecture; springs out from man's intelligence.
Sometimes, they're products of sudden emotional outbursts brought about by events, places, things and people that artists stumble upon with and from things they remember from a past which was either sweet, bitter, or even bittersweet.
This is the greatest misconception on artists and why their works are they way are; that they're only purely based on emotional outbursts and deeply sought for sentiments. But most of the time they, the stories behind each artwork, come from contemplation and thought.
They are mirrors which reflect on how an artist thinks. They are windows upon which we, the always awed audience, are permitted to see through the ideas of an artist. In turn, we also contemplate, think. We reflect and speculate about a piece of art; how it came to be and what thought could have entered the artist's mind which made him produce such.
This is art. It isn't an isolated case, one which stands alone as an ornament or merely an adornment on the wall. It is a product of intellect and on the other end, the one which is receiving, also uses his intellect to percieve what is being laid out in front of him. And, it isn't merely something you see and then forget [for only art which is a product to be consumed by capitalists is shallow], rather, it is something which is imprinted on the mind and becomes part of the intellect. -Roni
On March 7, we had our field trip to National Museum and Ayala Museum for SpecThought. And on that trip, we weren't merely there to entertain and amaze ourselves; we were there to be Philosophers and search for insights.
While there, it hit me. All these works of art have inspirations. Inspirations are those that give out a striking idea to an artist. They maybe ideas like a philosopher which makes him contemplate, but in artists they vent it out through creating masterpieces or works of art.
Another insight that I realized is that the unrealism found in art. Why does art mostly convey unrealism in its different forms? A sculpture of a human is not always symmetrical or true-to-life. Maybe we it is how we want to perceive things or how we want our life to be like.
It is there that i realized—we sometimes desire that our life is exaggerated. -Nino
Man is a curious animal. This is what distinguishes him from the lower animals. It causes him to think, and to try and find an answer or an explanation for everything he observes. It is this quest for knowledge that triggered the phenomenal and explosive evolution of the human intellect over the past ten thousand years, representing less than 5 per cent of man's sojourn here on earth. It guided him from a barbaric way of life not much more sophisticated than that of the lower animals, to shooting a man into space and landing him on the moon.
The human intellect is constantly challenged by the questions 'how', 'why', where', and 'what'. His speculations hae covered the entire spectrum of the universe, from the most simple and obvious of observable phenomena around us to the most erudite and abstract of concepts; from wanting to know how a tree grows and why the sun arises every twenty hours to where we came from and why we are here. -Mabel
Makikita ang pilosopiya sa mismong pagkakabuo ng kulturang Pilipino. Ang mga kulturang ito ay nabuo mula sa iba't ibang pagtugon ng mga Pilipino noon sa kanilang kapaligiran. Dahil sa mga katanungang tungkol sa kanilang mundong ginagalawan nila noon, humanap sila ng mga kasagutan para rito. Ang paraan ng kanilang pagtatanong ay maituturing na pamimilosopiya dahil ito ay ang paghanap ng katotohanan sa lahat ng mga pangyayari sa kanilang kapaligiran. Nabuo ang iba't ibang kultura at paniniwalang Pinoy dahil rito. -Tim
In one of the halls of the national museum, one of the inscriptions argued that art was not merely an imitation of nature for the reason that it would never account for the great importance societies attribute to their works of art. The inscription then argues that, more than just an imitation, art is rather a self-expression of the artist. a work of art, through its presentation, style, and subjects, among others, show the artist's and his society's worldview, or if not those, at least his human idiosyncracies.
The point is well argued for but i believe the same can be said for philosophy. Like works of art, works of philosophy, through their presentation, style, and concerns, show the philosopher's and his society's worldview, or at least his personal idiosyncracies. And as such, philosophy must likewise not be taken as a mere imitation of the mind, nature, world, or whatever the philosopher is philosophizing about. i
I find it that this shows in everyone, whether or not he regards himself a philosopher. In the limited time one remains in the world, what one chooses to ask, what one chooses to value, what one chooses to disregard, and what one chooses the take for granted -- all these reflect one's origins and destination on life. -Michael


in this post:
Roni
Nino
TIm
Mabel
Karl
Michael
*Paula