Dahan-dahan

Unti-unti na kong pinapatay ng buhay, nang buhay. Pahirap nang pahirap ang lahat ng pinagdaraanan ko sa bawat araw, gabi. Nasusuka na nga 'ko sa sakit ng ulo, sa pagkalam ng sikmura, sa pagkahilo. Dahil sa bilis ng mundo, hindi ko na ito mahabol. Iniiwan na rin ako pati ng sarili ko, pati ng sarili kong anino. Hindi ko na mahabol ang sarili ko, naiiwan na ako.