Walang bukas
Walang kahapon
Hindi pa tapos ang ngayon
Tayo lang ang narito
Tayo lang
Walang ibang daang tatahakin
Walang ibang panahong uubusin
Ngayon ang araw
Ngayon
Hindi ko mapipigil
(mawawala ba ang aking dangal?)
Ang aking kapalaran
(meron bang sa 'ki'y mag-aalaga?)
Pinagkakatiwalaan ko ang aking kalul'wa
(magigising pa ba 'ko bukas)
Ang aking tanging pag-asa
(mula sa bangungot na ito?)
Ngayon
Dito
Mabuhay nang umiibig
O mabuhay sa takot
Walang ibang daang tatahakin
Walang ibang panahong uubusin
Ngayon ang araw
Ngayon
Dahil hindi tumitibok ang puso ko
'Pag wala ka
Wala ako kung wala ka
Patay
Walang buhay
Wala nang ibang araw kundi ngayon
Wala na
Sunday, October 19, 2008
Friday, October 10, 2008
Biyaheng Markus Highway
Siya'y naging alamat kahit sa pananahimik.
Malaki ang naging papel niya sa musika ng Eraserheads na humulma sa Pinoy rock noong dekada 90. Siya rin ang nagbigay sa mga kakaibang pamagat ng mga album ng Eraserheads, pati na ang pagsulat sa mga kantang Escalator Alligator, Wala, at Toyang.
Muli ngang nagbalik sa spotlight si Marcus Adoro, dating lead guitarist ng Eraserheads. Mahaba ang buhok, may nakasabit pa ring gitara sa balikat at tangan sa isang kamay ang isang bote ng beer. At 'di tulad ng dati, ang atensyon ng manonood ay kanyang-kanya habang tumutugtog sa entablado.
Kamon! Kamon!
Pagkatapos ilabas ng Eraserheads noong 2001 ang Carbon Stereoxide, ang kanilang ikawalo't huling album, sinimulan na ni Marcus ang pagprodyus ng isang solo album na pinamagatan niyang Kamonkamon, na hango sa pangalan ng alaga niyang aso.
Eclectic ang nasabing album ni Marcus na kinatampukan ng mga musikang electronica at dance hanggang folk at alternative rock. Karamihan sa mga kanta'y kolaborasyon kasama ang iba pang rock icon tulad nina Pepe Smith at Dong Abay.
Taong 2002 nang tuluyan nang iniwan ni Ely Buendia ang Eraserheads at nagsimula na itong magkawatak-watak. Habang binubuo ni Ely ang Mongols at habang ang iba'y sumanib na sa iba't ibang banda, lumayo muna si Marcus sa spotlight. Sa halip, tumungo siya sa La Union para mag-surf, isang libangang matagal na niyang gustong subukan.
Matapos ang ilang aberya sa isang recording company, naging independent din sa huli ang produksyon ng Kamonkamon. Bilang marketing campaign, sinabi niyang prinodyus ang album para makabili ng surfboard, bagay na pinabulaanan din niya sa huli. Aniya, “Nag-eksperimento ako sa ka-indie-han nu’n. Sinubukan kong maging record company na maliit. Nung una, naglabas ako ng press release (PR) na kailangan kong mag-raise [ng perang pambili] ng surfboard. Pero, hindi naman talaga ‘yun, eh… may surfboard na ko nun,”
Pinahinto rin niya ang pagbenta ng mga cassette nang maabot na nito ang halaga ng isang surfboard upang panindigan ang kanyang PR. At ginamit niya ang perang nalikom para sa paggawa ng isa pang album.
Surfernando: the Adventures of Belma and Luis ang pamagat ng sumunod na EP ni Marcus. Lumabas ito ilang buwan lang mula ng mailabas ang Kamonkamon. Nagkaroon ito ng apat na bersyon: Urfer Magazine na ibinenta sa Mag:net cafe, Duckdive sa BigSkyMind, American Gurl, at Submarine.
Nagsimula na muling tumugtog si Marcus sa mga bar sa Maynila. Minsan nga niyang nakasama sa isang konsiyerto ang dating mga kasamang sina Buddy at Raymund. Ngunit sa mga pagkakataong ito, kinikilala na siya sa alter ego niyang Surfernando.
Sinimulan ni Marcus sa Surfernando ang pagpinta sa isang bagong buhay bilang lokal na surfer sa mga dagat ng La Union. Inakyat niya ang mga bundok at sinakyan ang mga alon. Ngayon, nagbabalik siya upang muling makipag-rakenrol.
Behold! Rejoice! Surfernando is Here nah!
Markus Highway sa ngayon ang alter ego na ginagamit ni Marcus na pangalan din ng bandang kasalukuyan niyang kinabibilangan. Kasama niya rito sina Mike Silva, Earl Tabasuarez, Clark Tresmonte at Biboy Chacon.
Nabuo nila at nailabas noong Enero ang Behold! Rejoice! Surfernando is Here nah! na isang pagpapatuloy ng EP na Surfernando. Limang kanta sa naturang album ang nagpapakita pa rin ng pagkahumaling ni Marcus sa surfing.
Magsisimula ang album sa mga awiting Lala at Ingat kung saan nagpapayo si Marcus sa tamang paggawa ng kanta at naglalarawan ng tamang asal sa isang relasyon. Sinundan naman ito ng isang nostalgic na pagbabalik-tanaw niya sa buhay-Eheads sa awiting Batch 88.
Naging mungkahi ni Marcus sa album na ito ang pagsusulong ng lokal na turismo gamit ang surfing. “Maganda ang surfing [bilang sport]..bukod sa makikita mo rito ang ganda ng Pilipinas, dapat isali nila ito sa curriculum ng PE” aniya. Sa katunayan, sinulatan pa niya si Luli Arroyo, anak ng pangulo, tungkol potensyal na ito ng surfing.
Nasa mga sumunod na awiting Wow Kalabaw, Drivethru at Bonfire ang naturang paninindigang ni Marcus. Dito niya binabanggit ang kagandahan ng Pilipinas, lalung-lalo na ng buhay na malayo sa lungsod. Sa Wow Kalabaw niya niyayaya ang lahat na tuklasin ang bansa. “Halina't mamasyal sa pitunlibo't sandaang isla/ Iwanan ang lahat at maging turista”, paanyaya niya sa kanta.
Pahapyaw din nitong inilalarawan ang kalagayan ng bansa. Sa Drivethru, nabanggit niya na “Sa lubak baka si misis ay mapaanak” bilang pagsasalarawan sa mga atrasadong kalagayan ng mga kalsada sa mga probinsya. Samantala, sa Miss Nurse, ikinukwento niya ang patuloy pa ring pag-alis ng mga nars sa bansa.
Binabalik ni Marcus sa album na ito ang dating tunog ng Eheads noong nag-uumpisa pa lamang ito. Walang pagpapanggap at madaling sabayan ang mga awitin dala ng magandang pagkakaayos, kahit na kung minsan mga uri ng herbal tea at fast food ang kakatwang pinoproblema sa isang kanta habang may nababanggit pang mga alien sa California sa ibang kanta.
Dumadaluyong sa hangin ang mga awit ni Marcus tulad ng mga tugtuging folk kahit na nalalapit ang mga awitin sa kategoryang novelty at rock. Mapapansin ding may pag-uulit sa koro ng mga kanta. “Lalala,” “dubidubi” ang iilan sa mga halimbawa nito na sa kantang Miss Nurse ay paulit-ulit na kinakanta. “Minsan, hook siya..device para lalong matandaan” ayon kay Marcus.
Malayo na ang narating ng musika ni Marcus. Kung dati alternative ang tugtugan niya sa Eheads, experimental sa Kamonkamon at Surfernando na pinaghalong reggae at electronica, ngayon, pinagsama-sama niya ang lahat ng ito sa Markus Highway.
Daang highway
Sa kanyang pagbalik, mas lalong nakilala ng madla ang Marcus Adoro na dati'y tumutugtog lang habang “tahimik sa sulok,” ayon sa kanya. Kung dati'y laging si Ely ang nasa spot light, ngayo'y mas lalong nagkaroon ng pagkakataon si Marcus na ipakinig ang sarili niyang musika.
Patuloy siya sa paglikha ng mga kanta at sa pagkakataong ito, isinanib niya ang pagkahilig sa surfing sa musika. Paraan niya ito ng pagpapahayag ng sarili at pagbalikwas sa anino ng Eheads na patuloy pa rin siyang sinusundan.
Napapanahon din marahil ang muling pagbabalik ni Marcus dahil kung tutuusin, napag-iwanan na siya ng mga dating kasama. At dahil unti-unti nang nawawala ang mga awiting tulad ng ginagawa niya ngayon, “musikang Pinoy at Pinoy din ang timpla,” ang sinasabing handog ni Marcus sa kasalukuyang musikang Pilipino.
Hindi na niya kailangang sumunod sa uso. Hindi na rin niya “kailangan pang magsuot ng maskara,” ika nga niya. Kaagapay ng kanyang husay sa pagsulat ng mga titik at pagtugtog ng gitara habang tangan ang kasalukuyang alter ego niya, naging daan ang Marcus Highway para muling balikan at pana-panahong lisanin ang Maynilang noon at ngayo'y tumatangkilik pa rin sa bawat pihit niya sa mga kwerdas ng gitara.
(nailathala sa Philippine Collegian, issue #15)
Malaki ang naging papel niya sa musika ng Eraserheads na humulma sa Pinoy rock noong dekada 90. Siya rin ang nagbigay sa mga kakaibang pamagat ng mga album ng Eraserheads, pati na ang pagsulat sa mga kantang Escalator Alligator, Wala, at Toyang.
Muli ngang nagbalik sa spotlight si Marcus Adoro, dating lead guitarist ng Eraserheads. Mahaba ang buhok, may nakasabit pa ring gitara sa balikat at tangan sa isang kamay ang isang bote ng beer. At 'di tulad ng dati, ang atensyon ng manonood ay kanyang-kanya habang tumutugtog sa entablado.
Kamon! Kamon!
Pagkatapos ilabas ng Eraserheads noong 2001 ang Carbon Stereoxide, ang kanilang ikawalo't huling album, sinimulan na ni Marcus ang pagprodyus ng isang solo album na pinamagatan niyang Kamonkamon, na hango sa pangalan ng alaga niyang aso.
Eclectic ang nasabing album ni Marcus na kinatampukan ng mga musikang electronica at dance hanggang folk at alternative rock. Karamihan sa mga kanta'y kolaborasyon kasama ang iba pang rock icon tulad nina Pepe Smith at Dong Abay.
Taong 2002 nang tuluyan nang iniwan ni Ely Buendia ang Eraserheads at nagsimula na itong magkawatak-watak. Habang binubuo ni Ely ang Mongols at habang ang iba'y sumanib na sa iba't ibang banda, lumayo muna si Marcus sa spotlight. Sa halip, tumungo siya sa La Union para mag-surf, isang libangang matagal na niyang gustong subukan.
Matapos ang ilang aberya sa isang recording company, naging independent din sa huli ang produksyon ng Kamonkamon. Bilang marketing campaign, sinabi niyang prinodyus ang album para makabili ng surfboard, bagay na pinabulaanan din niya sa huli. Aniya, “Nag-eksperimento ako sa ka-indie-han nu’n. Sinubukan kong maging record company na maliit. Nung una, naglabas ako ng press release (PR) na kailangan kong mag-raise [ng perang pambili] ng surfboard. Pero, hindi naman talaga ‘yun, eh… may surfboard na ko nun,”
Pinahinto rin niya ang pagbenta ng mga cassette nang maabot na nito ang halaga ng isang surfboard upang panindigan ang kanyang PR. At ginamit niya ang perang nalikom para sa paggawa ng isa pang album.
Surfernando: the Adventures of Belma and Luis ang pamagat ng sumunod na EP ni Marcus. Lumabas ito ilang buwan lang mula ng mailabas ang Kamonkamon. Nagkaroon ito ng apat na bersyon: Urfer Magazine na ibinenta sa Mag:net cafe, Duckdive sa BigSkyMind, American Gurl, at Submarine.
Nagsimula na muling tumugtog si Marcus sa mga bar sa Maynila. Minsan nga niyang nakasama sa isang konsiyerto ang dating mga kasamang sina Buddy at Raymund. Ngunit sa mga pagkakataong ito, kinikilala na siya sa alter ego niyang Surfernando.
Sinimulan ni Marcus sa Surfernando ang pagpinta sa isang bagong buhay bilang lokal na surfer sa mga dagat ng La Union. Inakyat niya ang mga bundok at sinakyan ang mga alon. Ngayon, nagbabalik siya upang muling makipag-rakenrol.
Behold! Rejoice! Surfernando is Here nah!
Markus Highway sa ngayon ang alter ego na ginagamit ni Marcus na pangalan din ng bandang kasalukuyan niyang kinabibilangan. Kasama niya rito sina Mike Silva, Earl Tabasuarez, Clark Tresmonte at Biboy Chacon.
Nabuo nila at nailabas noong Enero ang Behold! Rejoice! Surfernando is Here nah! na isang pagpapatuloy ng EP na Surfernando. Limang kanta sa naturang album ang nagpapakita pa rin ng pagkahumaling ni Marcus sa surfing.
Magsisimula ang album sa mga awiting Lala at Ingat kung saan nagpapayo si Marcus sa tamang paggawa ng kanta at naglalarawan ng tamang asal sa isang relasyon. Sinundan naman ito ng isang nostalgic na pagbabalik-tanaw niya sa buhay-Eheads sa awiting Batch 88.
Naging mungkahi ni Marcus sa album na ito ang pagsusulong ng lokal na turismo gamit ang surfing. “Maganda ang surfing [bilang sport]..bukod sa makikita mo rito ang ganda ng Pilipinas, dapat isali nila ito sa curriculum ng PE” aniya. Sa katunayan, sinulatan pa niya si Luli Arroyo, anak ng pangulo, tungkol potensyal na ito ng surfing.
Nasa mga sumunod na awiting Wow Kalabaw, Drivethru at Bonfire ang naturang paninindigang ni Marcus. Dito niya binabanggit ang kagandahan ng Pilipinas, lalung-lalo na ng buhay na malayo sa lungsod. Sa Wow Kalabaw niya niyayaya ang lahat na tuklasin ang bansa. “Halina't mamasyal sa pitunlibo't sandaang isla/ Iwanan ang lahat at maging turista”, paanyaya niya sa kanta.
Pahapyaw din nitong inilalarawan ang kalagayan ng bansa. Sa Drivethru, nabanggit niya na “Sa lubak baka si misis ay mapaanak” bilang pagsasalarawan sa mga atrasadong kalagayan ng mga kalsada sa mga probinsya. Samantala, sa Miss Nurse, ikinukwento niya ang patuloy pa ring pag-alis ng mga nars sa bansa.
Binabalik ni Marcus sa album na ito ang dating tunog ng Eheads noong nag-uumpisa pa lamang ito. Walang pagpapanggap at madaling sabayan ang mga awitin dala ng magandang pagkakaayos, kahit na kung minsan mga uri ng herbal tea at fast food ang kakatwang pinoproblema sa isang kanta habang may nababanggit pang mga alien sa California sa ibang kanta.
Dumadaluyong sa hangin ang mga awit ni Marcus tulad ng mga tugtuging folk kahit na nalalapit ang mga awitin sa kategoryang novelty at rock. Mapapansin ding may pag-uulit sa koro ng mga kanta. “Lalala,” “dubidubi” ang iilan sa mga halimbawa nito na sa kantang Miss Nurse ay paulit-ulit na kinakanta. “Minsan, hook siya..device para lalong matandaan” ayon kay Marcus.
Malayo na ang narating ng musika ni Marcus. Kung dati alternative ang tugtugan niya sa Eheads, experimental sa Kamonkamon at Surfernando na pinaghalong reggae at electronica, ngayon, pinagsama-sama niya ang lahat ng ito sa Markus Highway.
Daang highway
Sa kanyang pagbalik, mas lalong nakilala ng madla ang Marcus Adoro na dati'y tumutugtog lang habang “tahimik sa sulok,” ayon sa kanya. Kung dati'y laging si Ely ang nasa spot light, ngayo'y mas lalong nagkaroon ng pagkakataon si Marcus na ipakinig ang sarili niyang musika.
Patuloy siya sa paglikha ng mga kanta at sa pagkakataong ito, isinanib niya ang pagkahilig sa surfing sa musika. Paraan niya ito ng pagpapahayag ng sarili at pagbalikwas sa anino ng Eheads na patuloy pa rin siyang sinusundan.
Napapanahon din marahil ang muling pagbabalik ni Marcus dahil kung tutuusin, napag-iwanan na siya ng mga dating kasama. At dahil unti-unti nang nawawala ang mga awiting tulad ng ginagawa niya ngayon, “musikang Pinoy at Pinoy din ang timpla,” ang sinasabing handog ni Marcus sa kasalukuyang musikang Pilipino.
Hindi na niya kailangang sumunod sa uso. Hindi na rin niya “kailangan pang magsuot ng maskara,” ika nga niya. Kaagapay ng kanyang husay sa pagsulat ng mga titik at pagtugtog ng gitara habang tangan ang kasalukuyang alter ego niya, naging daan ang Marcus Highway para muling balikan at pana-panahong lisanin ang Maynilang noon at ngayo'y tumatangkilik pa rin sa bawat pihit niya sa mga kwerdas ng gitara.
(nailathala sa Philippine Collegian, issue #15)
Subscribe to:
Posts (Atom)
