My heart goes out to you, Juan dela Cruz,
The Pied Piper who draws everyone near...
Bold and passionate, the dude on the streets
Crying out: "Freedom for my dear Roni!"
Kung meron man sa inyong nakakita sa aking minamahal na Juan...maari bang sabihin niyong...umuwi na siya...
Lihim kong dinadamdam...
ang iyong paglisan...
maari bang sabihin sa iyong yakapin...
yakapin mo ako...
at kung hindi mabigyan ng isang pagkakataon...
maari bang...
ipagpaliban
ang iyong
paglisan?
Tandang-tanda ko pa dati, patpatin talaga akong bata. Yun bang parang buto't balat na lang talaga tapos sakitin pa 'ko--labas-masok sa ospital. Huminto nga 'ko ng isang taon eh kasi 'di ko talaga nakayanan. Everything was just too physically demanding in prep at akala pa namin, anorexia bulimia na 'yon kasi sinusuka ko na ang lahat ng kinakain ko.
Pero hindi pala.
Mahirap ang baybay at bigkas nun e. hahah
Sa murang edad ay marami na 'kong bawal kainin, bawal inumin at bawal gawin. Kaya natuto akong kumain ng gulay; yun lang ang pinapakain sa akin. Naging maayos naman lahat at nabuhay akong normal. But I never played much, never able to binge on sweets. I spent most of my time reading, writing, playing the guitar and the piano. Almost healthy, but not quite.
Lumaki ako, syempre, at nalaman kong bihira lang ang aking kondisyon. But with the help of my friends, I was able to accept everything with grace. Nakapag-angkop ako sa mga pagbabago. What I like most, is the fact that people wouldn't know I'm sick by just looking at me.
But everything I did, have done and still doing, I never considered as pagdidiyeta. More like, being health conscious. Kasi siyempre, masugid kong binabantayan lahat ng aking kinakain, lahat ng ginagawa; not because I want to be thin and lose weight, but because I have to for me to live.
That's why I feel resentment to those who want to be thin although they already are. Yun bang, di kumakain kasi ayaw nilang tumaba; yung nagdidiyeta for self-fulfillment; yun bang gustong maging "fhm cover girl material" ang katawan; yun silang biktima ng maling palatastas at adbertismo sa tv.
Hindi man lang nila naisip na may ibang taong di kasing swerte nilang nakakain ang kung anumang gusto nilang kainin kasi ipinagbabawal ng doktor. Di man lang nila naisip na may ibang taong di nakakakain tatlong beses isang araw kasi walang pambili ng pagkain.
Makasarili diba?!
Kaya heto. Para sa inyong lahat na nagdidiyeta, wag na kayong magdiyeta. Para saan pa diba? It only takes the will to accept that nobody, including you is blessed with perfection but it takes your life if you don't take care of yourself.
Take it from me. You'd never want to be stuck in my situation of having to watch what you eat forever!
tao lang rin naman ako diba?
tulad mo...nagkakamali...umiiyak...tumatawa...nakakaramdam ng maraming emosyon...nagmamahal...nasasaktan...
di naman yata naiiwasan ang mga 'yon diba...
ewan ko ba pero parang kakaiba talaga ako...
iba akong umiyak...'yon bang tipong iyak na matagal natatapos...iba akong tumawa...'yon bang tipong tawa na tila nawawalan ng hininga...basta...iba talaga...
dahil ang ibang tao...tuwing nagpapamalas ng mga emosyon...laging may malalim na dahilan...
matinding kalungkutan...labis na kasiyahan...sukdulang galit...
ako...iba naman 'yong aking mga nadarama...
bumubulalas ang aking mga halakhak dahil natatawa ako sa realidad...tumatagos ang aking mga luha hindi dahil sa depresyon o kalungkutan kundi dahil sa galit...
minsan...di ko talaga naiiwasang magdamdam...
minsan...di ko na kasi talaga kaya...
mabigat ang aking mga pinapasan...
malalim ang pinagmumulan ng mga talinghagang sa aki'y bumabagabag...
walang nakaiintindi...
oo...wala...kahit si walt whitman...
sadyang ganito na nga siguro talaga ang aking tadhana...
lahat ay panandalian...sabi nila...
ngunit...hindi...
ang problemang ito'y panghabambuhay...
isa
dalawa
tatlo
lahat ng bagay ay may simula
may katapusan
may una
may huli
ito ang magiging unang sulyap ninyo sa loob ng magulo kong pag-iisip
mga talinghagang bumubulusok, dito papakawalan
dahil dito
may simula
ngunit ang pagbugso ng mga muni,
walang hangganan...
